ENDUROFUN

561555 bezoekers, tal van verhalen, tal van nieuwe mogelijkheden… 2012 belooft een druk en avontuurlijk jaar te worden.

tot binnenkort of tot op de beurs van Utrecht 23-26Februari.



met dan aan Motocare

De laatste loodjes wegen het zwaarst, na al een dikke week op wat blijkt een zeer succesvol salon te zijn beginnen de meeste standhouders er vermoeid uit te zien…

Gebrek aan daglicht en zonneschijn doen een mens zowaar op automatische piloot leven… maar ook dit kan geklasseerd worden onder avontuur…

Alle dagen blijken zeer druk te blijven, wat de foto’s en de straffe verhalen ten goede komt.

Onder de noemer jong en oud, jong geleerd & gewoon tof publiceren we onderstaande foto’s.



...

Het kan niet alle dagen feest zijn, maar toch proberen we…

Het blijft steeds een gezellige drukte op het salon, we zitten nu bijna aan 300 000 bezoekers, ook al is het salon al bijna een week bezig, toch blijft er altijd wat te beleven.



Kom eens proeven van de Bike design sfeer

 

...

Na een druk wekend waar we al 174000 bezoekers over de vloer kregen is het nu poetsen geblazen, de vele motoren worden nog eens extra gepoetst om ook weer deze lange dag en tijdens de nocturne er weer piekfijn uit te zien.



Ondertussen is de Dakar in Argentinië afgelopen en heeft KTM weer talrijke successen geboekt… Ceriel Deprez stond op het hoogste schavotje, Mark Coma op het tweede. In de top 10 bevonden zich 8 KTM’s, in de top 20, 15!

Nog noemenswaardig is het feit dat Ryan Dungey zijn eerste overwinning...

Stormloop op de Endurofun stand, zeker tijdens de nocturne..

Wel viel het  op dat de Endurofun  “hostess” net wat meer bekijks  had dan deze van BMW, KTM, Aktief, Dunlop en Bike design…

We denken het antwoord te weten… Het was weer Endurofun… kijk onderaan…



...

Na 3 rustige dagen, Vipdag met opening door Prins Filip, pers dag en dan gisteren de eerste “gewone dag”. In het totaal zijn er al een 41000 bezoekers geregistreerd.

Vandaag is het ontzettend druk, ook op de nocturne die tot 22.00u duurt wordt veel volk verwacht.

Ook morgen, Zaterdag, en Maandag is het nocturne tot 22u.

Nieuw is dat we aan de bezoekers van de Endurofun stand een reis kunnen verloten, aangeboden door Mobike hotel .

Vraag naar uw “pasje”, ga het “uploaden” aan de Febiac zuil en maak kans op diverse prijzen.

 

Wat zaterdag betreft voorzien we een special act, tussen 20 en 22u… laat u verrassen….

 

Diegene die ons kent weet dat we steeds op zoek zijn  naar vernieuwende events, toffe low budget reizen,… zolang er maar avontuur aan vast zit.

Zo stellen we jullie graag TOSCANE OFFROAD voor… Kijk snel op volgende link.

http://www.endurofun.be/Evenementen/OffroadReizen/TOSCANEOFFROAD.aspx 

...

Na een lange trage ochtend, lees 2uur in de auto en in de file…. ja ik weet het, het is een motorsalon en wij schamen ons dat we bij de auto zijn gekomen.. bereiken we net voor opening onze stand. Na nog enkele kleine wijzigingen (lees meer zand aangevoerd) start te presentatie van Febiac.

Febiac de organisatie waar wij samen mee in de cluster staan, met onder andere Mobike hotel, Tripy en nog enkele andere.

Voor de toegestroomde pers werd een uiteenzetting gegeven door Stijn Van Cuijk en andere notabelen over het motorwereldje en het motorrijden algemeen.

Een aandachtspunt was de mobiliteitsstudie, aangevraagd door Michel Sebastiani, directeur van KTM Belgie. Deze studie heeft aangetoond dat als er meer motorrijders zouden zijn in het verkeer, er merkelijk minder files zouden ontstaan in de spitsuren. De juiste...

Het motorsalon gaat van start. De stand is opgebouwd, de sfeer zit erin. Kom zeker eens langs, Team Endurofun verwelkomt jullie.

...

Na enkele dagen begint iedereen terug de Europese “gang van zaken” gewoon te raken…. soms net voor of net na de dip…

Wat was Afrika toch mooi…

Heimwee met een gevoel van “ik wil terug gaan” steekt de kop op…

Plannen worden gemaakt, mails kruisen elkander, alles moet rijpen, next year we will go back…

Zo te horen zal de editie 2012 plezant gaan worden, enkele 2011 Challengers gaan terug mee…

 

Komt goed….

The Dakar Challenge.. LIVES on!



Met dank aan het ganse team Dakar Adventure Challenge

Met name in het bijzonder aan Gert Duson en Cecile van Hattem voor het veilig thuisbrengen van alle deelnemers en de perfecte organisatie

Benny & Daisy en Suusje voor de catering en alles errond

Joris en Ronny, dokter Peter en de mekaniekers Danny en Silvie  die gezorgd hebben dat iedereen de eindmeet bereikt heeft.

Met dank aan Motocare (www.motocare.be) voor alle wisselstukken, tijd en energie…

...

...

Na voor de meesten een woelige korte nacht begint de ochtend in stijl, een uitgebreid ontbijtbuffet op deze prachtige locatie doet de wekenlange avontuurlijke omstandigheden vergeten.

Niet dat het tijdens de voorgaande weken niet lekker of niet fijn was, maar eens aan een tafel zitten met een wit tafellaken vormt een schril contrast.

Vandaag voorzien we de start omstreeks 11u, dan zetten we koers naar Lac Rose… uiteindelijk de droom die voor velen werkelijkheid wordt.

Na een helse tocht door het centrum gevolgd door overvolle wegen die zoals gewoonlijk irreële situaties met zich meebrengen slaan we een onverharde weg in, nog enkele kilometers en we zullen aan Lac Rose zijn… was het niet dat de ingeslagen weg voor sommigen een weg des oordeels zou blijken, een laatste challenge die door het Dakar team moest overwonnen worden.

Een jeep van de organisatie verloor de koppeling, dan maar verder zonder, en Dieter de Duitse challenger zijn benzinepomp gaf de geest op 8km van Lac Rose…

...

Het einde is in zicht, de sfeer is uitgelaten en tevens bedrukt, het avontuur waar zolang naar geleefd is eindigt weldra, reden genoeg om melancholisch te zijn.

Zo lang ernaar uitgekeken, zolang voorbereid, zolang ernaar toe geleefd…. Dakar is in zicht, maar vooraleer we Lac Rose aandoen moeten we nog 1 maal overnachten, deze keer niet zoals de vele andere keren in het zand tussen de mieren, muggen, kevers en al het ander ongedierte, deze keer is het in luxe.

Hotel Espadon in de baai van Saly te Mbour, een waar paradijs waar menig toerist uithangt, de toeristen die samengepropt in een busje door het “land” gaan rijden, ietwat wij dagelijks aan het doen zijn.

Door onze manier van reizen, met onze motoren zijn we zeer dicht met de bevolking gekomen, hebben we geproefd en beleeft van  het echte Afrika…

Elke challenger heeft het verdiend, iedereen is zichzelf tegen gekomen, iedereen heeft bijgeleerd, iedereen heeft moeten doorbijten, steeds opnieuw, steeds er tegenaan…..

Morgen...

Ik...

Het avontuur loopt stilaan ten einde…. Libië Rally was eigenlijk het begin van avontuur… We gingen er in februari naartoe gaan maar door de omstandigheden daar ging dit niet door… Dan maar een ander avontuur voor ons Suus… De Dakar Adventure Challenge zou het worden…  Een challenge voor mij als persoon, als mama en als vrouw… Zou dit mij kunnen bekoren??? Lange teksten of antwoorden zijn hier niet voor nodig, een volmondige JA is het zeker geworden… Een super organisatie team waar ik in ben beland… Daisy, mijn ma’ke tijdens de reis, die me steeds in alles volgt… Benny, mijn pa’ke, die steeds klaar staat voor een welgemeend knuffelke… Joris, mijn maatje, altijd bereidt om te helpen en er voor me te zijn… De Ronny, met zijn speels karakterke… Cecile, een vriendin voor t leven, we delen het gemis van ons gezin, en we lachen om de stomste dingen …...

 

ALLE FOTO'S en

ALLE ALBUMS

kijk, proef en geniet

om alle reeds verschenen artikels lezen klik op de grijze gearceerde datums in de kalender links bovenaan. 

Zand in de slaapzak, kokendhete cros botten waar je voeten in beginnen te stomen, zand in de kousen, 43°c met brandende zon in het gezicht, warm water uit de camelbag om te drinken, muggen die de nacht onveilig maken, hete dagen/koude nachten, zwoele dagen/ zwoele nachten, zweten als een rund, kou lijden in de regen in het Atlas gebergte, stof in de ogen, uitgedroogde neus vol met stof, blaren op de voeten, steeds lichte diarree, alle dagen kilometers rijden, warme cola in de winkels, toilet in de natuur, slapen wanneer je tijd hebt, omvallen van vermoeidheid, de zoveelste politiecontrole, het moordend verkeer, overlopende geiten, ezels en dromedarissen, slechte asfalt met gevaarlijke diepe putten, kleurrijke gewaden, lachende gezichten, vriendelijke mensen, zeer mooie natuur, magische landschappen….

Vriendschap onder de motorrijders, ondersteuning van het professionele team en whisky Cola.

I LOVE AFRIKA

I LOVE THE DAKAR CHALLENGE

Zoals aangekondigd zal vandaag het één van de lastigste ritten van de challengers worden…  Samen met de bloedhete temperatuur van 43° in de schaduw vormt een uitputtende situatie. Maar het is weer het afzien waard, vermits we nu in zwart Afrika aan het rijden zijn is niets te vergelijken met voorgaande weken.





...

Na een lawaaierige korte nacht door toedoen van geplande korte rit vandaag vertrekken de challengers voor een 50km lange offroad piste door de wetlands en het natuurreservaat. De toegangsprijs van het natuurreservaat bedraagt 1000 Ougyra. Na een korte babbel met de parkwachter passeert ons een leguaan op zijn duizendste gemak. Al van het begin van deze piste word het duidelijk dat we weer wat unieks voorgeschoteld krijgen, zoals kleine vissersdorpjes die links en recht van de dijk in de wetlands opduiken en fauna en flora.

Ook slangen tot 12 meter en krokodillen zijn na de tientallen vogelsoorten de bewoners van dit reservaat wat zich uitstrekt tot de Senegal rivier.

 



...

Onder een bloedhete zon start de relatief korte rit richting Senegalese grens, maar vooraleer we deze oversteken verblijven we nog één nachtje op Mauritaans grondgebied. Deze “lodge” zou in Europa een zeer groot potentieel hebben door zijn ligging en door de aangeboden faciliteiten. Maar niets is minder waar, hier in Mauritanië heeft dit concept geen kans van slagen. Nu voor het volledig verloedert is doen het kampement nogmaals aan, wie weet is het een bouwval binnen enkele jaren… Afrika.



...

Hallo allemaal, ook dan even een stukje tekst van mij. Ik ben nu ruim een week mee op pad met de motorrijders en ze doen het echt al top ! Zand schrikt nu niet meer af, ze zijn perfect de zand pistes doorgekomen van de Banc d’Arguin en hebben er echt lol in gehad, trots op hun prestaties en terecht!! Mauritanië is een raar land, de steden zijn erg vies met overal afval, maar de leegte van het landschap tijdens die honderden kilometers om dit land te doorkuisen zijn prachtig. De woestijn verandert vaak van kleur en is adembenemend, de leegte geeft een heel gelukzalig gevoel. Om de 50 à 100 kilometer word je aangehouden door politie, in het midden van de woestijn, maar je geeft je fiche met al je gegevens en na een vriendelijke woordenwisseling kun je weer doorrijden. De afgelopen anderhalve dag hebben we op het strand van het natuurpark Banc d’Arguin doorgebracht, waar we erg genoten hebben van de rust, de zon, kampvuur en overheerlijke verse vis gevist door Gert, Alex, Peter en natuur talent Hans! Af en toe...

Nach 14 Tagen ist es nun auch fuer mich an der Zeit etwas zu schreiben.

Ich bin der einzige Deutsche in der Gruppe und fuehle mich absolut wohl. Es war ein von mir lange gehegter Traum genau diese Reise zu unternehmen. Auf den Veranstalter kam ich durch einen Artikel in der Zeitschrift “Motorrad Abenteuer” im April diesen Jahres.

Nach der Kontaktaufnahme mit Cecile ging alles ganz einfach und problemlos. Alle Infos kamen schnell und genau, Fragen wurden beantwortet. Meine KTM 950 S Adventure, Bj. 2003 habe ich ueber die letzten Jahre nach und nach fuer eine solche Reise mit viel Hingabe umgebaut, da ich in der Naehe von Touratech wohne ist klar das ein Grossteil der Umbauteile von dort stammen.

Der Artikel war fuer mich der Wink mit dem Zaunpfahl – wenn nicht jetzt – wann dann. Meine Freundin Anne trat mir dann auch noch in den Allerwertesten (vofuer ich ihr sehr dankbar bin), wissend dass  mir das keine Ruhe lassen wuerde.

Nachdem dann auch endgueltig klar war, dass ich an dieser...

Na de anderhalve dag rust begint de deze dag met 50km door de zandbak, zand-en gravelstroken  wisselen elkaar af. Ondertussen meten we al 35°.

De eerst opgestelde woestijnroute van vandaag wordt gecanceld vermits zij te “verzand” is en dus net wat te moeilijk, door de terreinkennis zorgt de organisatie voor een makkelijker alternatief.

Ook starten we vandaag met onze malaria pillen, vermits we vanaf morgen in malaria gebied zullen vertoeven… de organisatie houdt alles in de gaten… Ook de meegereisde dokter doet regelmatig een rondvraag over kleine klachten van de challengers, dit om niets van kleine wondjes tot diarree laten uit te groeien tot een groot probleem.



...

Vilvoorde, oktober 2005. Eric Goens, directeur informatie van VTM, roept me bij hem op bureau om te vragen of ik in januari naar de rally Dakar wil gaan om een nieuw programma te maken voor VTM. Koen Wauters rijdt opnieuw mee en VTM wilt een programma over de rally waar ook vrouwen naar kijken. Een kolfje naar mijn hand want ik weet alles over vrouwen en niets over rally, zo denken ze in Vilvoorde!

20 dagen lang volg ik een aantal Dakaristen in hun avontuur van Lissabon naar Dakar. 20 prachtige dagen door Marokko, Mauritanië, Mali, Guinee en Senegal. Afrika is voor mij geen onbekend terrein, maar de ruwheid van het Atlasgebergte in Marokko en de oneindigheid van de woestijn in Mauritanië raken me. Enkel kreeg ik de kans om deze gebieden te leren kennen binnen de gesloten gemeenschap van een bivak. De rest van dit natuurschoon zag ik alleen maar via de beelden die binnenkwamen in de montageruimte van het hercules vliegtuig op de tarmac.

Op 20 januari van dit jaar kom ik terug uit Argentinië na mijn...

Te mooi om waar te zijn….

Waar we gisteren in de namiddag aankwamen op de camping in het vuile Nadhibou zullen we vandaag op 50km van de bewoonde wereld ons bivouac opbouwen, in cap Tafarit, een baai in één ‘s werelds visrijkste natuurgebieden.

De ochtend begint met de zoektocht naar een bankautomaat om even te pinnen, de challengers hebben geluk, deze stad heeft er één! En wonderwel het werkt met Visa net zoals bij ons. Nadien nog even tanken en een watervoorraad indoen en dan begint het…. de rit van 230km waarvan 50 in los zand.



...

Het is al weer een week geleden sinds ik voor de laatste maal wat in het blog heb kunnen schrijven dat was tijdens de rustdag in Marrakech we hebben sinds die rustdag aardig wat gedaan.

De eerste dagen na Marrakech waren we bang om wat regen te krijgen zeker de eerste dag toen we door de bergen moesten de Atlas en een stukje van de Anti Atlas,een prachtige rit en gelukkig bleef het droog alleen boven hadden we een beetje mist,maar dat gaf juist wel een apart effect.S ’avonds hadden we een bivouac en om dat te bereiken moesten we een stuk off road, daarna een heerlijke barbecue.

De volgende dag zou alweer de voorlaatste dag in in Marokko worden dit zou een heel mooie rit worden met veel mooie off road wegen. de rit ging voor een groot gedeelte langs de kust en eindigde bij een droomlocatie een nagebouwd fort midden in de woestijn alleen te bereiken door een flink stuk off road te rijden. gelukkig kwamen we daar op tijd aan zodat we nog met een biertje van het fantastische uitzicht konden genieten,...

Mijn vorige blog kwam vanuit Marrakech, waar we een rustdag gepland hadden. Maar.. rustdag? Ik lag een minuutje of 10 te chillen bij het zwembad van de camping, toen ik bij mijn motor geroepen werd. Er was een onderdeel van de achterremleiding gedeeltelijk afgebroken, en dat stuk was niet bij de meegenomen reserveonderdelen. Kort en goed; ik ben Marrakech ingetrokken op de 1100 GS, om daar eens te gaan zoeken naar een complete remleiding. Geen BMW dealer in de buurt (Casablanca), zo makkelijk maken we het niet natuurlijk. Een local wees me de weg naar de plaatselijke Yamaha agent. Daar werd ik hartelijk ontvangen; nadat de diagnose gesteld was (kapotte remleiding, hebben we niet, dit is Yamaha, goh), werd ik eerst eens uitgenodigd om mee het middageten te nuttigen in de keet van de mechaniciens. Een mooi tazjineke met groenten en kip, stukkie brood en een goed glas Coca Cola erbij. Allervriendelijkst allemaal, maar ik zag de tijd verstrijken, die sowieso anders is in Afrika, haast leer je wel af hier. Na het eten,...

Om 6 uur de deur uit voor een rit van 200km naar de grens, het cateringteam Benny en Daisy en hulpje Suusje zijn al van kwart na 4 druk in de weer om voor iedereen een ontbijt te voorzien.

De weer nagenoeg kaarsrechte weg brengt de challengers op 2 uurtjes rijden naar de grens, waar de “ballade” kan beginnen.

De grensovergang blijkt geen internet meer te hebben sinds gisteren voormiddag, met als gevolg dat er verschillende voertuigen voor ons nog van gisteren staan! Op het verzonnen verhaal van de organisatie om sneller erdoor te raken, dat we al een dag achterstand hebben zegt de beambte doodleuk “dan zullen het er 2 worden”.

Na 3 uur wachten hebben we uiteindelijk alle formaliteiten om Marokko BUITEN te mogen!!!

Nu pas kunnen we de 3km niemandland  in colonne doorkruisen om uiteindelijk aan de Mauritaanse grens aan te komen, waar we weer dik 2 uur moeten wachten onder een loodzware zon. Het is ondertussen 36graden, en de schaduw wordt door de challengers onder eigen motor of vrachtwagens...

Half 5 loopt de wekker af, alle challengers hebben daags voordien een picknickpakket meegekregen, omdat de beiden trucks waaronder ook de cateringtruck reeds de avond  voordien vertrokken is.

835km nagenoeg rechte weg in een desolaat landschap, de geschiedenis samen het landschap maakt van deze plaats toch wat interessants.

Vroeger behoorde deze Westelijke Sahara tot Spanje, de rest van Marokko was Frans overzees gebied, nadat de Fransen en de Spanjaarden het land terug gaven is de Westelijke Sahara twistpunt geworden van eigendom, tussen de Sarahwy en de Polisario’s (de laatste zijn de oorspronkelijke inwoners).

Vermits dit militair gebied nu door de Sarahwy wordt bestuurd en de tegenpartij vakkundig achten een lange muur is “gestoken”, vierhonderd meter landinwaarts, merkt niemand er wat van. Je kan enkel aan de vele checkpoints merken dat er iets gaande is. Elke opstand wordt met geweld de kop ingedrukt.

Aan deze checkpoints moeten we ons telkens kenbaar maken door middel van een...

Na het gezellig kampvuur kwam de ochtend snel, de nacht is vochtig geweest wat de zand aan alles deed plakken, en laten we nu net op een zandvlakte gekampeerd hebben. De zon komt langzaam op als de motorrijders vertrekken voor de 300km lange rit. Vandaag zal de rit 50% mooi offroad bevatten. Mooi offroad = stenen pistes, met weinig zand.

Net na het vertrek van de assistentie voertuigen heeft de 6x6 van het Dakar team een klapband, na wat zelf eraan gesleuteld te hebben komen 3 negers uit het niets om een handje toe te steken, uiteindelijk nemen zij het heft in handen en plaatsen in no time de reserveband. Als beloning geven we een fles water.



...

Na een natte avond en nacht waarbij gans Marrakech uitgerend is moesten de Dakar challengers leren omgaan met slecht weer, waar we ‘s avonds altijd eten tussen beiden vrachtwagens en er vervolgens ook afsluiten was het gisteren avond anders.



...

Hallo iedereen,

Zoals gewoonlijk weet je wat wij organiseren of mee organiseren altijd dik in orde is, met meestal weer ludieke gebeurtenissen bij mijzelf. Dus zeker lachen geblazen.

Wist je:

dat als op uw slaapzakovertrek staat: om te overnachten in de regen…. dit ook wel eens niet volledig kan waar zijn en je midden in de nacht drogere oorden moet gaan opzoeken

dat de conciërge van de camping raar doet als hij u te slapen  vindt achter zijn “ contoir”

dat een bandenlichter in het aangezicht krijgen met de eerste klap pijn doet en nadien als ze het zonder verdoving naaien.

dat wij op de zandetappes meer op de BMW gsa ‘s rijden dan op onze eigen KTM’mekes

dat KTM ook kan staan voor Kleine Tentloze Man

dat ze me ook ADHD-erke noemen, voor wat weet ik niet….

...

Vandaag geniet iedereen van een rustdag, alles poetsen, motoren nakijken, bagage ordenen en relaxen aan het zwembad…

Weinig spectaculairs….. maar na de afgelopen dagen van harte welkom.

Morgen gaat de challenge verder

tot morgen.



...

 

Op naar de rustdag te Marrakech. Maar eerst moeten de challengers nogmaals het Atlas gebergte over, net zoals vorige keer gaat dit met veel regen en koude gepaard.

S ’morgens wordt er ontbeten in de regen, schuilend onder een “bache”  voorkomt dat we al te nat worden. Eens op de motor begint het heviger te regenen, het zal gebakken zijn voor een ganse dag. Tot op 30km van Marrakech zal het blijven regenen, nadien schijnt de zon blaren, zodat we toch droog aankomen op de camping.

Tijdens de eerste col kunnen we na een modderige afdaling een zoutgroeve gaan bezoeken, zeker de moeite waard. Een likje aan een steen overtuigd ons dat het zoutsteen is. Vanaf dat punt zullen we de col op een erg langzaam tempo moeten beklimmen, de weg is overspoeld met rode grind/gravel. Marokko heeft met hevige regen last van erosie, met andere woorden als het echt heel fel regent spoelt de berg naar beneden…. veel beland op de wegen. Door de regen zijn ok de “goede “ wegen” zeer glad, het tempo valt nogmaals...

Wie willen we bewijzen dat we dit nog allemaal kunnen doen?

Beste vrienden, familie, kennissen en wie er nog meer per ongeluk op deze blog terechtkomen: We zijn nu een week onderweg en het is werkelijk schitterend. Mìjn tocht begon in Amersfoort donderdqg de 13de oktober. Een paar essentiële zaken mee op de motorfiets want het merendeel was vooraf al in kisten en tassen in België afgeleverd. Die spullen gingen met de truck mee naar Barcelona. Donderdag afgereisd naar een plaatsje tussen Nîmes en Avignon waar ik met oude bekenden een dagje nostalgisch Zuid-Frankrijk heb gedaan. Zaterdag door naar Girona waar we met de hele club in een prachtig B&B hebben vertoefd. De club bestaat uit 9 motor rijders en meer dan 10 man/vrouw ondersteuning. lekker gegeten en gedronken en zondag op naar Barcelona waar we om ca. 13.00 uur aan boord gingen van de ferry die ons nar Marokko zou brengen. Intussen was ik behoorlijk ziek van ?? met kotsen en diarree. Ik heb dus weinig van de boottocht meegemaakt. Veel slapen…… na...

Dit...

Zo, dan kom ik nou eens aan het woord. Want we zijn alweer een weekske onderweg, en de ervaringen stapelen zich op in het geheugen en laat ik die dus maar eens ten beste geven, geacht thuisfront. Heel in het kort: Mama, ze willen een man van me maken..!

Het begin van de trip was nog redelijk europees, met asfalt van goede kwaliteit en Marokkanen zoals we ze ook kennen van bij ons. Toen kwamen we aan in de prachtige Gorges de Todra, de wachtkamer van het grote avontuur. Het gerucht ging dat we wel 30 keer zouden gaan vallen de volgende dag, maar ik was vol goede moed. Ik had al een offroad oefendag achter de rug, en nu zaten er ook nog eens echte noppenbanden onder het oude 1100 GS beest, dus wat kon mij gebeuren?

Die nacht brak echter bij mij racekak uit, ongunstiger kon de timing niet zijn. Ik kan best een potje motorrijden, maar met diaree in z´n twee door het zand was iets van het goede teveel. Spiritueel uitgedrukt: Je krijgt altijd meer dan je vraagt; ik wil een Challenge, en krijg een onwillig...

Op naar Marrakech, al zullen we er vandaag nog niet arriveren. De rit van vandaag zal ons naar Ait Ben Haddou brengen waar we allen overnachten in een B&B. De route zal ongeveer 50% asfalt bevatten en het ander deel zal bestaan uit een stenen woestijnpiste.

Na het inladen van de vrachtwagen starten de Dakar challengers de dag met een doortocht door het centrum van Zagora, dit om nog snel even te kunnen gaan tanken en een watervoorraad in te doen. Na enkele kilometers duikt de stenen piste op die de rest van de voormiddag deel zal uitmaken van onze route.

Een woestijn is niet enkel zand, ook pistes met dikke stenen, keien vormen een groot deel van de zogenaamde woestijn.

Dit deel van de rit is één van de pittoreskere delen van wat we gaan tegenkomen tijdens onze vakantie. Kleine dorpjes, dadelplantages, oases, … en zoveel meer, we gaan het allemaal te zien krijgen.

...

Na de late avondrit wordt het vandaag een korte rit met “ happy ending” 

We worden deze middag verwacht in het luxe Hotel Kasbahasmar te Zagora.

Deze ochtend komt de schoonheid van het kamp volledig tot uiting.



...

Het is niet gelogen… wat je kan lezen in boeken en op de forums, het is een zware piste tussen Merzouga en Zagora. Een piste die in alle rally’s aangedaan wordt, ook een legendarische piste uit “de Parijs Dakar”.

De Dakar challengers  staan om 6uur op om zeker startensklaar te zijn om 8u. Na een lekker ontbijt is iedereen op het geplande uur “en route” voor het eerste deel van de rit, 200km asfalt tot aan de zware zandpiste.

Het eerste deel van de rit zijn nagenoeg kaarsrechte wegen, waar we tegen het eind van de asfalt met zijn allen nog snel wat brandstof en mondvoorraad indoen. Vermits deze rit over zeer afgelegen terrein verloopt moeten de challengers vandaag zelf voor de catering instaan. Een plat brood, wat smeerkaas vormen het hoofdgerecht, wat gekarameliseerde nootjes, pistache nootjes en amandels vormen een stevig tussendoortje. Als snel bieden zich in de verte de eerste duinen aan, al zullen we deze vandaag niet kruisen.



...

Na onze ochtend internetsessie zetten we de achtervolging in op de groep die richting Todra aan het rijden is, Todra is een klein dorpje aan de voet van  het Atlas gebergte. Het dorpje op zich is niet zozeer bijzonder, maar de kloof met waterloop waar de route passeert is  zeer zeker het stoppen waard.



Maar eerst de bergen in, met om te beginnen tientallen haarspeldbochten, verraderlijk asfalt en zwaar verkeer. Deze verbindingsrit is nodig om ons verder zuidwaarts te brengen in afwachting van het mooie off road dat we komende dagen kunnen “bespelen”.

...

Woensdag 19 oktober… Op naar één van de zwaarste delen van de race…

Vandaag net een briefing gehad van Gert… Gezellig aangekomen in het kamp, lekkere verwennerij door de catering van Daisy en Benny en dan plots de briefing…



...

Na de uitgebreide bbq van gisterenavond met tal van lokale toeschouwers bewoners die het voertuigenpark kwamen bewonderen is de ochtendstond rustig begonnen.

We hebben vandaag een rit van 300km voor de boeg, de laatste verbindingsrit voor het echte zware werk. Vandaag gaat het naar Todra waar de gorges het natuurfenomeen bij uitstek zijn (deze foto’s volgen later)

Vermits dat we gisterenavond op een bivouac verbleven, ergens tussen de bomen was er geen internet beschikbaar, vandaar dat we vandaag even stoppen in het stadje Boujad (BEJAAD) aan een plaatselijk internet cafétje om onze blog up te daten.



...

De ochtend kwam vroeg…

Na een avond vol van “verrassingen” is het een korte nacht geworden, door het erg laat aankomen van de boot hebben we van het eerder voorgenomen schema moeten afwijken.

Iedereen beleeft dadelijk “het Afrika” gevoel. Hier gaat het niet zoals bij ons, het is op de Afrikaanse manier, het valt niet uit te leggen, je moet het meemaken en ervan leren genieten, het ondergaan.

YOU LOVE IT OR YOU HATE IT.

Kortom iedereen is goed door de douane gekomen en weliswaar later dan gepland kon de ganse Dakar groep naar de kampplaats in Asilah vertrekken.



...

Zonsopgang om half 8 onze tijd, we verwachten aan te meren omstreeks 17.30u in Tanger haven, lokale tijd is dan 15.30u.

Als we goed door de douane komen, dit kan tussen 30minuten of 3uur duren, kunnen we aan de rit beginnen naar Asilah, waar we overnachten op de eerste camping.

Een rit van 80km mooie geasfalteerde weg, onderweg zullen Hans en ikzelf even terug naar Tanger centrum rijden om de afgebroken uitlaat van de BMW terug aan mekaar te laten lassen, de rest van de groep rijdt rechtstreeks via de...

Na een deugddoende nacht in de charmante B&B te Girona, heeft Debbie voor een heerlijk ontbijt gezorgd.

Na een groepsfoto zetten we ( de 9 motorrijders, jeeps en assistentie trucks)  koers naar de haven van Barcelona waar de organisator, Gert Duson ons zal opwachten.

Door de inscheping van de Touareg trail 2011 op Zaterdag jl is hij later ingevlogen.

 

Over de 100 kilometer lange rit zullen we een dik uur doen,...

3 graden, mist en zeer kil was het toen we deze ochtend het raam openden van onze leuke verblijfplaats. Een stevig ontbijt en een goede sfeer zorgden ervoor dat we de dag met volle moed konden aanvatten. Een sms bracht opheldering over het wel en wee van Roel en Danny, Roel met de KTM990 en Danny met de assistentiejeep zijn ook gisteren vertrokken, doordat we gisteren zo laat zijn blijven rijden hebben we niets meer van mekaar gehoord. Vandaag zien wij Team Endurofun/Motocare/Dakar en de rest van de deelnemers en assistentieteams  terug te Girona in een gezellige B&B.

Vandaar gaat het morgen richting Barcelona waar we om 11 u te boot naar Tanger nemen.



...

Kort na de middag spraken we af  in Bertem ten huize Diederd, druppelsgewijs arriveerden ook Patrick en Herwig, onder onze vier zetten we koers richting Barcelona. De rest van de deelnemers en assistentie voertuigen gaan op eigen tempo, we zien mekaar zaterdagavond.

 

Na een zonnige rit passeerden we tegen valavond de ring van Parijs, we hebben voor de 2de kortste route gekozen (langs Parijs- Orléans) vermits deze autosnelweg...

Onze laatste nacht in ons eigen bed, morgen, vrijdag, vertrekken de meeste deelnemers naar Barcelona. De meeste motorrijders zullen 2 dagen rijden vooraleer ze in Barcelona aankomen, het is tenslotte vakantie.

Na de vele voorbereidingen is het bijna zover.

stay tuned @ the blog.

Nog 4 dagen, dan zullen we de eerste avond samen doorbrengen, de laatste op Europese bodem. Het merendeel van de motorrijders en team Dakar hebben afgesproken in een gezellige B&B in de omgeving van Girona. Deze B&B ligt op een uurtje rijden van de haven waar we op zondagochtend de boot nemen naar Marokko. Dar zal het Dakar avontuur van start gaan.

Ondertussen zijn de assistentie vrachtwagens en jeeps geladen, afgelopen zaterdag was het zover. Na het de vele maanden  voorbereiding zijn alle deelnemers hun bagage komen afgeven of de afgesproken plaats.

...